Laureaci

KATEGORIA I
(międzynarodowa)

I MIEJSCE

Jared Destro

(Wielka Brytania)

Madonna of the Lilies

Urodzony w 1998 r., pochodzący z Buffalo (USA), Jared Destro jest kompozytorem, który obecnie studiuje kompozycję (na stopniu magistra) w Royal Welsh College of Music and Drama w Cardiff (Wielka Brytania). Jego głównymi wykładowcami są kompozytorzy Lynne Plowman i Joseph Davies. Jego muzykę można określić jako łatwo przyswajalną, gdyż zazwyczaj jest ona modalna i pisana z dbałością o słuchacza. Kompozytorzy, którzy wywarli wpływ na jego prace to przede wszystkim Carl Nielsen, Gustav Mahler, Sergei Prokofiev i Frederick Delius.

Zaczynając jako klasyczny pianista – improwizator, Jared szybko zaczął próbować swoich sił jako kompozytor. Swoje muzyczne poszukiwania rozpoczął jednak w pełni dopiero w wieku 18 lat. Teraz, w wieku 22 lat, napisał już ponad sto kompozycji i miał szczęście pracować z wieloma muzykami z różnych środowisk. Jego ostatnie zamówienia kompozytorskie obejmowały duet wiolonczelowy / kontrabasowy dla Berliner Philharmoniker, utwór dla kwartetu gitarowego oraz dużą kantatę dla projektu studenckiego.

Jego najbliższe projekty obejmują wykonania utworu „Youth Fanfare on Hilma af Klint” przez londyńską Orkiestrę Symfoniczną Ernest Read pod dyrekcją Christophera Starka, a także jego pierwszego dużego dzieła orkiestrowego „Harvest Festival” przez RWCMD Symphony Orchestra pod dyrekcją Davida Jonesa w St. David’s Hall.

Wkraczając w ostatnie lata swojej edukacji, Jared pracował w ostatnim czasie nad wieloma kompozycjami ukierunkowanymi na zaangażowanie społeczne, łącząc talenty bardziej doświadczonych wykonawców z aspiracją młodych muzyków. Podobnie jak w przypadku jego muzyki, jego własna droga była spontaniczna i swobodna, więc nie odkrył jeszcze, dokąd jeszcze może go zaprowadzić.

Madonna of the Lilies to jednoczęściowy utwór złożony z dwóch sekcji melodycznych: dumki, charakteryzującej się refleksyjnym nastrojem i umiarkowanym tempem; oraz furiantem, cechującym się szybkim tempem i zmiennym metrum 2/4 i ¾.

Dumka, część jasna, metaliczna i prostolinijna, portretuje Matkę Boską. Nastrój utworu szybko zmienia się, obrazując młodą Słowiankę o stoickiej, zamyślonej twarzy, kontrastując z poprzedzającymi  ją krystalicznymi dźwiękami.

Obie sekcje łączą się w dynamicznym, acz zgodnym tańcu responsorycznym, aby następnie rozwinąć się w furiant.

Przemierzając niezliczone melodyczne tereny, przechodzimy do ptasiego tańca, który poprzedza powrót do początkowego nastroju dumki. Nostalgiczne solo waltorni zamyka utwór powtarzając otwierającą go melodię.

II MIEJSCE

Jiazi Shang

(Chiny)

Double Third Festival

Ambitny i aktywny młody chiński kompozytor, urodzony w Shaanxi w 1990 roku. Jiazi Shang doktoryzuje się na wydziale kompozycji w Centralnym Konserwatorium Muzycznym w Pekinie, w klasie Wenjinga Guo, słynnego chińskiego kompozytora. Jiazi wielokrotnie współpracował z China Philharmonic Orchestra, Beijing Philharmonic Orchestra i Central Ballet Symphony Orchestra.

Jego kompozycje obejmują wiele różnych elementów muzycznych i styli, takich jak muzyka kameralna, symfonie, opery, dramaty taneczne, musicale, itp. Do jego głównych dzieł należą: muzyka kameralna Elegy for Qin, The Waves of Rage, utwór perkusyjny The Echo of The Miaoling Mountains, utwór na skrzypce solo Lingering Charm of Qin Opera, dramat taneczny On the Heart, opera kameralna Five Sons Buried the Father, musical Ballads of the Yellow River, symfonia Calling the Ferry Man, The Old Roads of Great Wall, muzyka do filmu Wang Gui and Li Xiang xiang i wiele innych kompozycji.

Trzeci marca w chińskim kalendarzu księżycowym dla wielu mniejszości etnicznych w Chinach, takich jak Miao i Nakhi, jest równie ważny jak chiński Nowy Rok. Podczas festiwalu ludzie przebierają się w stroje narodowe i biorą udział w jarmarkach pieśni ludowych. Podczas tych jarmarków wspólnie śpiewają, modlą się o dobre zbiory, czczą pamięć swoich przodków, oddają hołd górom i rzekom oraz wykonują rytuały ofiarne w nadziei na pozbycie się pecha. Utwór Double Third Festival wykorzystuje unikalne brzmienia tych mniejszości etnicznych i muzycznie ukazuje te festiwalowe sceny.

III MIEJSCE

Joshua Reed

(Wielka Brytania)

Aurora

Joshua Reed jest kompozytorem i saksofonistą pochodzącym z południowo-wschodniej Anglii, urodzonym w 1986 roku. Studiował kompozycję u Roberta Muellera, Philipa Parkera, Paula Dickinsona i Kennetha Futterera oraz grę na saksofonie u Jackie Lamara i Kennetha Futterera. Jego muzyka była wykonywana w Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych, Ameryce Południowej, Europie, Australii i Azji.

Kiedy nie komponuje, nie ćwiczy ani nie pracuje, lubi gotować, pracować w ogrodzie i pochłaniać duże ilości literatury sci-fi i fantasy.

Utwór Aurora obrazuje zjawisko zorzy polarnej. Na dalekiej północy, podczas niekończącej się zimowej nocy arktycznej, wiatry słoneczne zakłócają ziemską magnetosferę. Na ziemi, z lśniącego śniegu, ludzie w zdumieniu spoglądają w górę na zorzę polarną mieniącą się na niebie. Kapryśne, ciągle zmieniające się kolory, tekstury i kształty, skrzą się i tańczą w powietrzu jak zaczarowane. Światła tworzą z niczego spektakularny, efemeryczny pokaz, a następnie ponownie zanikają, nie pozostawiając po sobie nic poza gwiazdami i magicznymi wspomnieniami.

WYRÓŻNIENIE

Frank J. Cogollos Martínez

(Hiszpania)

Sea Winds

Frank J. Cogollos Martinez (ur. 1977) ukończył dyrygenturę, ze specjalizacją dyr.ygentura orkiestr dętych w Royal Schools of Music w Londynie. Jest nauczycielem edukacji podstawowej i muzycznej na Uniwersytecie w Walencji. W Konserwatorium w Mestre Vert uzyskał tytuł profesora w zakresie podstawowej edukacji skrzypcowej i perkusyjnej. Studiował dyrygenturę symfoniczną i dętą w Szkole Dyrygentury maestro Navarro Lary, z tytułem Excellent, Cum laude.

Uczestniczył w kursach dyrygenckich u mistrzów: Jose Rafaela Pascuala Vilaplany, Jana Cober, Rafaela Sanza Esperta, Ferreraina, Ramóna Garcíi, Rubéna Gimeno, Cristóbala Solera, Paulo Martinsa i Francisco Navarro Lary.  Był nauczycielem perkusji w wielu szkołach muzycznych. Należał do różnych zespołów muzycznych, takich jak Carcaixent Conservatory Orchestra, the “Lira Carcaixentina” Symphonic Band, Ibiza Municipal Music Band, Sta. Eulalia Municipal Band and Ibiza Town Symphony Orchestra. Był skrzypkiem zespołu „Projecte Mut”, w ramach którego nagrał 6 albumów. Nagrywał również z zespołem Ressonadors i Chrisem Martosem. Jego utwory zostały wydane przez „Edicions 96”, „Tot per l’aire”, „Biblioteca Música Jove”, Branfor.com i Omnes Bands. Jego kompozycje są wykonywane na całym świecie i rejestrowane na wielu płytach CD.

Jako kompozytor posiada w sumie 30 nagród. Jako dyrygent gościnny koncertował z Municipal Band of Ibiza, Santa Eulalia Youth Band, Carcaixent Lyra Symphonic Band, Santa Eulalia Municipal Band, Ibiza Symphony Orchestra, Santander Municipal Band i SMRO Youth Orchestra of Óbidos (Portugalia). Był asystentem Salvadora Brotonsa w Young Orchestra of Ibiza. Jest dyrektorem założycielem Sant Antoni de Portmany Municipal Band, którą obecnie dyryguje. Z zespołem tym  nagrał płytę Mar de Sons. Jest członkiem Krajowego Stowarzyszenia Kapelmistrzów w Hiszpanii (ANDB) oraz Delegatem Terytorialnym Balearów tego Stowarzyszenia. Jako dyrygent orkiestry nagrał album Ressonadors Simfònic.

Morze zawsze fascynowało człowieka: jego tajemnice, potęga, zmienna, cenna powierzchnia łącząca się z jego różnorodnością biologiczną… Morze nas przyciąga. Ma niemal magiczny wpływ na człowieka. Gdy patrzymy na morze towarzyszą nam różne emocje, spokój oraz siła.

Sea Winds jest inspirowane różnymi stanami morza. Zatem słuchając go, można poczuć i wyobrazić sobie jego spokój oraz wzburzenie, bitwy morskie oraz spokój, który roztacza.

WYRÓŻNIENIE

Brian Field

(USA)

Ecce, reges deiectos!

Muzyka Briana Fielda to eklektyczna fuzja liryzmu i napędowego rytmu, łącząca w sobie elementy postromantyzmu, minimalizmu i jazzu. Otrzymał wiele nagród, m.in. RMN Classical recording prize, The Benenti Foundation recording prize, pierwszą nagrodę w Briar Cliff Choral Music Competition oraz pierwszą nagrodę w Victor Herbert ASCAP Young Composers’ Contest.

Field rozpoczął swoje muzyczne zainteresowania w wieku ośmiu lat od nauki gry na fortepianie, a pierwsze poważniejsze kroki w karierze kompozytorskiej poczynił w wieku szesnastu lat. Uzyskał tytuł licencjata w dziedzinie muzyki i literatury angielskiej w Connecticut College, który ukończył z tytułem Magna Cum Laude, Phi Beta Kappa. W Connecticut studiował kompozycję u Noela Zahlera, fortepian u polskiej pedagog Zosi Jazinowicz, organy u Johna Anthony’ego oraz klawesyn i realizację basu cyfrowanego u Lindy Skernick.

Poświęcając się kompozycji, Field kontynuował studia muzyczne w Juilliard School w Nowym Jorku, gdzie uzyskał tytuł magistra. W Juilliard był uczniem Miltona Babbitta. Następnie studiował na Uniwersytecie Columbia, gdzie uzyskał tytuł doktora. W Columbii był stypendystą prezydenta i studiował kompozycję u George’a Edwardsa i Mario Davidovsky’ego.

Jego twórczość muzyczna obejmuje muzykę dla telewizji i teatru; akustyczną solową, kameralną, baletową, chóralną, utwory elektroakustyczne i orkiestrowe. Jego kompozycje były wykonywane na terenie całych Stanów Zjednoczonych oraz w innych krajach. Były wydawane na albumach wytwórni RMN Classical, Parma Recordings i Ablaze Records.

Ecce, reges deiectos! (Oto Upadli Królowie!) to utwór na orkiestrę dętą, w którym fragmenty melodyczne podlegają nieprzerwanym przekształceniom na przestrzeni sześciu minut, stanowiąc połączenie i przejście od rytmów tradycyjnych, a niekiedy hipnotycznych, do bardziej synkopowanych i nieregularnych.

Dominujący motyw całego utworu pojawia się najpierw w otwarciu granym na kotłach, które następnie przenika całość tworząc misternie utkaną strukturę i przechodząc z instrumentu na instrument dochodzi do rozwiązania w postaci trzynutowej formy, która jest dalej rozwijana i rozszerzana.

Tytuł utworu jest inspirowany nieco abstrakcyjnym obrazem, który zinterpretowałem jako konfrontację dwóch królów, którzy odkrywają, że są niemal w równym stopniu i w podobny sposób upadli, zdetronizowani lub martwi, z uwagi na niemal piracką konfrontację i walkę.

  • Aftermath – Fran Griffin (Australia)
  • Atrato (Memorias, Suenos y Vientos) – Andres Mauricio Acosta Rojas (Hiszpania)
  • Aurora – Joshua Reed (Wielka Brytania)
  • Awake, Arise, Affirm – Michael Russ (Wielka Brytania)
  • Big Scottish Heart – Cam McAllister (Australia)
  • Blindness for wind ensemble – Laehwang Jang (Korea Południowa)
  • Cycle of Life – Mario Gagliani (Włochy)
  • Digressioni e Pensieri n. 2 – Nino Calcagno (Włochy)
  • Double Third Festival – Jiazi Shang (Chiny)
  • Ecce, reges deiectos! – Brian Field (USA)
  • Growing Light – Daniel Eisenhardt (Niemcy)
  • In the Tower – Dariusz Bańka (Polska)
  • Independent People – Chak Hang Chan (Hong Kong)
  • Let the Sand Rest Upon Dragonspine – Robin Lilja (Szwecja)
  • Madonna of the Lilies – Jared Destro (Wielka Brytania)
  • Mass surge – Marco Lehne (Niemcy)
  • Miracle of the Vistula – Paul Saggers (Wielka Brytania)
  • Miracolo della Vistola – Marcin Król (Polska)
  • Prins Hatt – Olle Martinsson (Szwecja)
  • Puff – Jakub Polaczyk (Polska)
  • Reflections in Moving Water – Thomas Foster (Wielka Brytania)
  • Rhapsody on Japanese Nursery Rhymes – Junya Negishi (Japonia)
  • Sea Winds – Frank J. Cogollos Martinez (Hiszpania)
  • Shunangui – Junxiang Liu (Chiny)
  • Stowarzyszenie Wejście – Philip Tovell (Wielka Brytania)
  • The Parade Grounds – Erik McIntyre (Kanada)
  • Thence – Feliksas Bajoras (Litwa)
  • To you Bulgaria – Nikolay Lukanov (Bułgaria)
  • Utakata no sora (Stardust) – Yusuke Hagihara (Japonia)
  • Vortex – Concertino for Wind Ensemble – Sami Koivuneva (Finlandia)
  • When The Volcano Blew – Tom Gontier (Norwegia)
KATEGORIA II
(polska)

I MIEJSCE

Marcin Molski

AA20

Urodzony 18 kwietnia 1999 roku w Poznaniu. W 2014 ukończył Państwową Szkołę Muzyczną I st. nr 4 im. Karola Kurpińskiego w Warszawie w klasie profesor Elżbiety Turskiej, a w 2020 roku Państwową Szkołę Muzyczną II st. im. Józefa Elsnera w Warszawie w klasie profesora Michała Jarmuły. Obecnie jest studentem kompozycji na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie prof. Aleksandra Kościowa. Pierwsze kroki w sztuce kompozycji stawiał pod okiem prof. Sławomira Czarneckiego.

Laureat: I nagrody oraz nagrody publiczności w XVIII Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim UFM za utwór „Ekspresje” (2017), III nagrody w Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim „Jugend Komponiert” w Poczdamie za utwór „Czasy” (2017), III nagrody w IV Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim im. Piotra Perkowskiego za utwór „Nowa Perć” (2018), II nagrody w VI Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim na chóralny utwór pasyjny do tekstu w języku kaszubskim za utwór „Łk 23,33” (2019) oraz I nagrody w Konkursie Kompozytorskim dla Studentów UMFC za utwór „Esej” na kontrabas solo (2019).

Jego utwory były wykonywane na licznych koncertach i festiwalach m.in. na Międzynarodowym Festiwalu Orkiestr Fletowych oraz na Międzynarodowym Kongresie Altówkowym. Współpracował z wybitnymi artystami takimi jak: Lech Bałaban, Agata Igras czy Radosław Labahua. Największą część jego twórczości stanowią utwory kameralne.

Utwór AA20 powstał w połowie września 2020 roku. Inspiracją stał się rejs po Mazurach, który odbyłem razem z przyjaciółmi na początku września. Zachwyciło mnie wtedy odbijanie się słońca w delikatnie pomarszczonej tafli wody. Po dalszych obserwacjach zauważyłem co wiatr robi z wodą na jeziorze. Zafascynowało mnie to, jak przenikają się ze sobą różne warstwy i fale. Woda migotała i chciałem to migotanie oddać w muzyce. Bardzo jednak nie chciałem, żeby ten utwór był przedstawieniem wody, ale żeby zamienił się w coś abstrakcyjnego (tak jak woda sama w sobie, gdy popatrzymy na nią bez kontekstu). Dlatego tytuł utworu nic nie znaczy. Jest w nim inspiracja tytułami obrazów Zdzisława Beksińskiego, które nie były de facto tytułami, ale oznaczeniami alfanumerycznymi. Tak samo AA20, gdzie litery to pierwsze litery alfabetu, natomiast liczba 20 odnosi się do roku, w którym powstał utwór.

Krzysztof Falkowski foto

II MIEJSCE

Krzysztof Falkowski

Warsaw Wind

Urodzony 31.03.1996 r. w Wejherowie. Kompozytor, aranżer i dyrygent. Student Gdańskiej Akademii Muzycznej w klasie kompozycji dra Marka Czerniewicza. Efektem jego szerokich zainteresowań muzycznych jest tworzenie muzyki zarówno klasycznej jak również filmowej i rozrywkowej.

Kompozytor w swojej twórczości zwraca szczególną uwagę na sferę ekspresyjną i formalną swych utworów, pragnąc w ten sposób uczynić ją dostępną dla każdego słuchacza. Jego muzyka była nagradzana na konkursach kompozytorskich, zarówno ogólnopolskich jak i międzynarodowych (USA). Utwory Krzysztofa Falkowskiego można usłyszeć przy okazji różnych koncertów, gali oraz festiwali w Polsce i za granicą (m.in. Niemcy, Peru, Litwa, Dania, USA).

Szczególnie bliska jest mu aranżacja, z którą związany jest od ponad 10 lat. Początkowo były to utwory na Orkiestrę Dętą, w której kształcił swój warsztat wykonawczy jako perkusista oraz dyrygencki, niejednokrotnie prowadząc próby i koncerty. Od niedawna na stałe współpracuje z zespołem wokalnym 5/6, dla którego pisze zarówno aranżacje jak i muzykę autorską.

Krzysztof Falkowski ma na swoim koncie udział w kilku projektach płytowych, m-in. 3 płyty z Orkiestrą Dętą z Władysławowa (perkusja, aranżacje, produkcja muzyczna), krążek „Samotność” Jagody Wojciechowskiej (chórki) oraz „Nieoblicza” zespołu 5/6 (aranżacja, kompozycja, produkcja muzyczna).

Mimo młodego wieku, kompozytor ma na swoim koncie obszerną ilość nagród oraz stypendiów, min. stypendia Rektora Akademii Muzycznej w Gdańsku, stypendium Wójta Gminy Puck oraz stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Warsaw Wind – utwór będący muzycznym przedstawieniem Warszawy, jako miasta możliwości, wielkich aspiracji i pogoni za karierą. Warsaw Wind ma odzwierciedlać ducha zachodniej cywilizacji i uczucia zachwytu metropolią, jakie towarzyszą osobom, które pragną spełnić w niej swój „american dream”.

III MIEJSCE

Wojciech Zwierniak

Szumbrass

Urodzony w 1987 r., absolwent Akademii Muzycznej w Katowicach na Wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej w klasie saksofonu, aranżer, dyrygent, kompozytor, pianista. Prowadzi Orkiestrę Baczków oraz aranżuje dla innych orkiestr i zespołów. Bierze udział w różnego rodzaju produkcjach telewizyjnych oraz rozmaitych muzycznych przedsięwzięciach.

O zaaranżowanych przez niego utworach zawartych na płycie Orkiestry Baczków 100-lecie Niepodległości, sam Adam Sztaba napisał: „Pierwsze wrażenie po zetknięciu się z płytą Orkiestry Baczków “100-lecie Niepodległości”, to aranżacje – znakomicie i z wyczuciem napisane przez Wojciecha Zwierniaka. Typ aranżacji twórczej, w której słychać wyraźnie własny zamysł na nowe ujęcie znanych utworów, jest od zawsze w cenie i zarazem niezwykle rzadki”. 

Wojciech Zwierniak
Karol Pyka foto

III MIEJSCE

Karol Pyka

Zawrat

Urodzony w 1984 r. w Siemianowicach Śląskich. Kompozytor, aranżer, dyrygent, muzyk sesyjny, pedagog, adiunkt w Instytucie Sztuk Muzycznych na Wydziale Sztuki i Nauk o Edukacji Uniwersytetu Śląskiego. Absolwent Wydziału Artystycznego Uniwersytetu Śląskiego specjalizacji dyrygenckiej w Instytucie Muzyki oraz kierunku Kompozycja i aranżacja w Instytucie Jazzu Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach. W 2015 r. uzyskał stopień doktora w dyscyplinie artystycznej dyrygentura, na Wydziale Dyrygentury, Jazzu i Edukacji Muzycznej w Akademii Muzycznej im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy.

Uczestnik licznych konferencji, warsztatów oraz wydarzeń muzycznych, koncertów i festiwali krajowych oraz międzynarodowych w roli muzyka instrumentalisty (m.in. Nowa Tradycja, Woodstock, Rawa Blues), a także chórzysty Chóru Reprezentacyjnego UŚ “Harmonia” oraz Chóru Kameralnego “Ad libitum” (m.in. Busan Choral Festival & Competition (Korea Południowa), Montreux Chorale Festival (Szwajcaria). Autor publikacji naukowych oraz recenzji wydawnictw Polskiego Wydawnictwa Muzycznego.

Od 2009 r. dyrygent Orkiestry Reprezentacyjnej Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Z zespołem tym wystąpił, z licznymi sukcesami, na festiwalach orkiestr dętych w kraju i za granicą (m.in.: I nagroda na festiwalu Diffwinds 2010 w Luksemburgu, II nagroda oraz wyróżnienie dla najlepszego dyrygenta podczas Festival Internazionale Bande Musicali Giulianova 2013 (Włochy), Grand Prix podczas XXV Międzynarodowego Festiwalu Orkiestr Dętych “Złota lira” w Rybniku (2016), I miejsce podczas 2019 WAMSB World Championships zorganizowanym przez World Association of Marching Showbands w Calgary (Kanada). Z zespołem tym uczestniczył w nagraniu 5 albumów płytowych.

Od 2012 r. dyrygent Cieszyńskiej Orkiestry Dętej Uniwersytetu Śląskiego, z którą także wystąpił na scenach festiwalowych w kraju i za granicą (m.in. I miejsce podczas V Międzynarodowego Festiwalu Orkiestr Dętych Gminy Krzyżanowice w 2017 r., Srebrny Dyplom podczas XV Międzynarodowego Festiwalu Orkiestr Dętych „Złota Trąbka 2017”, Złote Pasmo w konkursie podczas XXI Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Dętej Praga 2019). Zarejestrował także z tym zespołem album płytowy z okazji Jubileuszu 30-lecia Orkiestry.

W latach 2010-2013 dyrygent big bandu studiów niestacjonarnych Akademii Muzycznej w Katowicach, od 2015 prowadzi zajęcia z dyrygowania w Instytucie Jazzu tej Uczelni. Autor licznych aranżacji orkiestrowych oraz chóralnych, a także muzyki rozrywkowej i jazzowej na różne składy instrumentalne. Zdobywca I miejsca w IV Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim „Fide et amore” w Żorach w 2020 r. oraz III Nagrody w II Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim im. Andrzeja Koszewskiego na Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu.

Inspirację do utworu Zawrat zaczerpnąłem z krajobrazu Polskich Tatr Wysokich. Kompozycja to mała uwertura na orkiestrę dętą,  o zmiennym nastroju, w charakterze muzyki ilustracyjnej.

WYRÓŻNIENIE

Tomasz Labuń

Tchnienie wolności

(urodzony w 1978 r. w Bytowie); Dyrygent, kompozytor, aranżer. Absolwent Akademii Muzycznej w Gdańsku (klarnet) i Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie (dyrygentura symfoniczno – operowa). Kierownik i dyrygent Orkiestry Symfonicznej Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego w Warszawie. Współpracuje z czołowymi orkiestrami i artystami scen polskich. Od wielu lat jest dyrygentem festiwali i koncertów – zarówno rozrywkowych, jak i klasycznych. W swoim repertuarze dzieł scenicznych posiada takie tytuły jak: La Traviata, Rigoletto, Cyrulik Sewilski, Straszny Dwór, Księżniczka Czardasza, Wesoła Wdówka, Skrzypek na dachu.

Jako kompozytor i aranżer współpracuje z czołowymi polskimi artystami tworząc wiele utworów – kameralnych, wokalnych, orkiestrowych. W swojej bogatej karierze artystycznej reprezentował polski i światowy repertuar na wielu wyjazdach zagranicznych. Od 2016 roku jest kierownikiem artystycznym Festiwalu Piosenek Anny German w Warszawie. Od 2015 roku jest dyrygentem Orkiestry Reprezentacyjnej SGGW w Warszawie.

Tomasz Labuń
Sarnecki Piotr fot 1

WYRÓŻNIENIE

Piotr Sarnecki

Joke

ur. 1975 w Krakowie – kompozytor, aranżer, rekonstruktor partytur i kontrabasista. Jest absolwentem krakowskiej Akademii Muzycznej. Jego utwory wykonywane są podczas Międzynarodowych Dni Kompozytorów Krakowskich, przez Filharmonię Częstochowską, Filharmonię Zielonogórską, a także przez krakowskie zespoły kameralne.

Kompozytor współpracował z Polskim Wydawnictwem Muzycznym i wytwórnią SILESIA-FILM rekonstruując zaginione partytury muzyki filmowej Wojciecha Kilara. Sarnecki współpracuje z Operą Krakowską, jako kontrabasista, a także z Big Bandem „Krak”, jako kompozytor, aranżer i rekonstruktor partytur. W kręgu jego zainteresowań znajduje się muzyka neoromantyczna, impresjonistyczna, rozrywkowa i jazz.

Dlaczego JOKE? Może dlatego, że lubię żartować i wysoko cenię poczucie humoru? Może z tego powodu, że moim zdaniem o wiele trudniej jest uzyskać w sztuce – nie tylko w muzyce, komizm, niż tragizm i patos? A może dlatego, że skomponowałem już Scherzo na kwintet dęty, Scherzo na kontrabas i orkiestrę symfoniczną, a teraz nadarzyła się wspaniała okazja do napisania Żartu na orkiestrę dętą?

Myślę, że każda z tych odpowiedzi zawiera istotną część prawdy. Ja jednak pozostawiam to ocenie słuchaczy. Co do jednego natomiast mogę Państwa zapewnić. Otóż komponując JOKE doskonale się bawiłem i życzę Państwu, by wszystkie zajęcia i obowiązki dostarczały Wam co najmniej tyle radości i satysfakcji, ile mnie pisanie tego utworu.

WYRÓŻNIENIE

Bartłomiej Szułakiewicz

Weselisko

(ur. 1976), kompozytor i aranżer z Tarnowa. Absolwent Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie perkusji i Akademii Muzycznej w Katowicach w specjalności Kompozycja i aranżacja jazzowa. Jego specjalnością są nietrudne opracowania stworzone z myślą o amatorskich orkiestrach dętych i big-bandach.

Miniatura Weselisko jest żartem nawiązującym do rubasznej strony polskiego folkloru. Zawiera motywy i rytmy z tańców ludowych, przewrotną harmonię i wykorzystanie tradycyjnych marszowych rozwiązań instrumentacyjnych. Składa się z trzech epizodów: I. Samogon, II. Oczepiny, III. Będzie bitka.

Bartek Szułakiewicz foto 2
  • AA20 – Marcin Molski
  • Bagatela – Wiktoria Pereyma
  • Batalia – Adrian Drzewi
  • Carpathian voyage – Paweł Konkol
  • Four Shadows of the Samurai – Adam Goik
  • Hachiko – Wiesław Pluskota
  • Joke – Piotr Sarnecki
  • Marsz Medalistów – Ryszard Siwy
  • Polonez Uroczysty – Stanisław Kowalkowski
  • Rajtarska fantazja – Dariusz Umięcki
  • Sztandar – Roman Kielar
  • Szumbrass – Wojciech Zwierniak
  • Tchnienie wolności – Tomasz Labuń
  • Unter der linden (Aleja pod Lipami) – Jakub Polaczyk
  • Uwertura Koncertowa „Wojsko Polskie” – Marcin Król
  • Warsaw Wind – Krzysztof Falkowski
  • Weselisko – Bartłomiej Szułakiewicz
  • Zawrat – Karol Pyka